شيخ شلتوت اشاره مىنمايد كه بعضىها به‌گمان اينكه هدف از فكر تقريب ، لغو مذاهب يا ادغام آنها در يكديگر است ، با اين فكر به‌ستيز برخاستند : « افراد تنگ نظر با اين فكر ستيز ورزيدند ؛ هم‌چنان كه گروه ديگرى از غرض‌ورزان بدخواه با آن جنگيدند . هيچ امتى از اين‌گونه افراد خالى نيست . آنان كه تضمين بقا و معيشت خود را در تفرقه مىيابند با آن جنگيدند ، و آدمهاى بددل و دارندگان هوا و هوسها و گرايشهاى خاص با آن مبارزه كردند . اينها و آنها كسانى هستند كه براى سياست‌هاى تفرقه‌افكن قلم خود را مىفروشند ! سياست‌هايى كه با شيوه‌هاى مستقيم و غيرمستقيم با هر حركت اصلاحى مبارزه مىكند و بر سر راه هر كارى كه باعث اتحاد مسلمانان است ، مىايستد » . قبل از اينكه الازهر را ترك بگوييم ، بياييد به‌فتوايى كه شيخ شلتوت در خصوص مذهب تشيع صادر كرده است ، گوش فرادهيم . در بخشى از اين فتوا آمده است : « مذهب جعفرى ، مشهور به‌مذهب شيعهء اثنى عشرى ، مذهبى است كه هم‌چون ساير مذاهب اهل سنت ، تعبد به آن شرعاً جايز است و مسلمانان بايد اين را بدانند و از تعصب ناحق نسبت به مذاهب خاص رهايى يابند ؛ زيرا دين خدا و شريعت او وابسته به‌مذهبى خاص يا محدود به‌يك مذهب نيست . چون همهء آنها اجتهاد دارند و نزد خداى متعال پذيرفته شده‌اند . » « 1 » از جماعات تقريب كه بگذريم ، به‌شمار بىپايانى از انديشمندان مسلمان مىرسيم . نخست از شيخ محمد غزالى شروع مىكنيم كه

--> ( 1 ) به متن اصلى فتواى شيخ شلتوت ، در بخش اسناد مراجعه شود .